ნარჩენები

ნაცრისფერი უძრაობის, სიკვდილის ფერია. მოოქროვილ აკლდამაში მხოლოდ ერთ რამეს ვესწრაფი, მოძრაობას.

კარს მიღმა არქაული დემონები ნაცრისფრად ირევიან, ჟამთა სვლას მათზე გავლენა არ მოუხდენია.

შესასვლელთან დაბუდება მაიძულებს მათ შიგნით შემოშვებას და ამ გზის კიდევ ერთხელ გავლას.

ოთახებში დაძრწიან, ძველი ნაცადი გზებით ცდილობენ ჩემს დაზიანებას, მაგრამ წინააღმდეგობა მათ ძალებს აღემატება.

ერთერთი ხელსაწყოს მიწვდის და მის ისტორიას მიყვება, ძველებური სიხშირის დამჭერი ჩემს ყურადღებას იპყრობს და კიბეზე ასულს ცდილობენ ბრძოლაში ჩათრევას.

უინტერესო და უმტკივნეულო ჭიდილში თავს ცოცხლად გრძნობენ.